wizualizacje
Kamerę wirtualną charakteryzują następujące parametry: położenie, dostosowanie w jakim jest skierowana oraz ogniskowa – mają one swoje refleks wewnątrz matematycznym modelu kamery. Obrazy trójwymiarowe są tworzone po największej części w technice rastrowej, wektorowo przedstawia się jeżeli w ogóle obrysy, szkice itp. Głównym problemem wewnątrz obu przypadkach jest asygnowanie powierzchni widocznych, otóż wybór tych obiektów (albo ich części), które są widoczne w danym rzucie. Robi się owo np. za pomocą bufora Z, sortowania względem głębokości, śledzenia promieni. Ponadto w większości wypadków obserwujemy lekki element sceny, toteż prócz tego sprzeczka być może składać się z wielkiej wizualizacje liczby obiektów (sięgającej chociażby setek milionów), dlatego identycznie ważne jest przydawka, które obiekty mogą być widoczne, aby wytwarzać wyłącznie te dane, które rzeczywiście są potrzebne. Zobacz: wyciąganie niewidocznych powierzchni. Realizm [edytuj] Odbicie i kolaps światła, miękkie cienie Rozpraszanie światła poniżej powierzchnią obiektu (ang. subsurface scattering) Realizm obrazów generowanych za pomocą komputer jest do wnętrza większości zastosowań wielce aktualny. Aby go trwać modeluje się oświetlenie: definiuje światła, powierzchniom obiektów trójwymiarowych nadaje barwa a fakturę, określa cienie rzucane przez obiekty, odbicia zwierciadlane, zawał i rozpraszanie światła itd., itp. Metody, które pozwalają na niezmiernie dokładne obraz scen trójwymiarowych są podobnie bardzo kosztowne obliczeniowo.
Adres www: http://pro-fx.pl
